„Podawanie lekarstw w chorobach, które już się rozwinęły (...) można porównać do postępowania tych osób, które zabierają się do kopania studni, gdy odczuwają pragnienie i tych, którzy zaczynają odlewać broń, gdy walka już trwa. Czy nie jest na to za późno?”


(Nej Cing)

Osteopatia stosowana metodą Altheko to koncepcja integrująca. Można tu znaleźć zastosowanie dla wielu technik wykorzystywanych w różnych innych sposobach widzenia dysfunkcji narządu ruchu.

Koncepcja ta to wynik wielu tysięcy obserwacji reakcji pacjentów na zadawane bodźce. Zweryfikowała ją bezwzględnie codzienna i wieloletnia praktyka terapeutyczna, liczona w dziesiątkach tysięcy udokumentowanych zabiegów. W drodze naturalnej selekcji pozostały w niej tylko takie techniki diagnostyczne i zabiegowe, które stymulowały procesy zdrowienia pacjenta.

Do zdrowia nie ma drogi na skróty.

Metoda Altheko powstawała na przestrzeni ponad dwudziestu lat klinicznej pracy. Wyrosła z bezsilności ówczesnej rehabilitacji wobec szerokorozumianego bólu,
z którym zgłaszali się pacjenci, oraz faktu, iż celem terapii, było jedynie uśmierzenie bólu, bez jednoczesnego poszukiwania źródła problemu.

Przez lata główny zabieg zmieniał swoją formę, zasilany przez nowopoznane techniki i uszczuplany o niesprawdzające się na dłuższą metę rozwiązania. Efektem tego było w 1997 roku powstanie zabiegu głównego, który z drobnymi modyfikacjami przetrwał już do dnia dzisiejszego.

Metoda czerpie z wielu źródeł medycyny, które grono akademickie uważa za konwencjonalne, chociażby takich jak poizometryczna relaksacja mięśni, czy punkty spustowe. Jednak oparta jest w głównej mierze o patrzenie na pacjenta w modelu wschodnim. Uporządkowanie wiedzy z takich dziedzin jak Shiatsu, czy akupresura i zaadaptowanie ich do europejskiego sposobu myślenia, umożliwiło skuteczną pracę z energiami przez lekarzy i fizjoterapeutów, bez dogłębnej znajomości przebiegu meridianów.

  • Metoda ALTHEKO stara się zwrócić uwagę terapeutów i ich pacjentów na wieloaspektowość choroby.
  • Widzi szczególną rolę miednicy w patogenezie znacznej ilości przypadków, z którymi zgłaszają się pacjenci.
  • Przedstawia sposób pracy, dzięki któremu terapeuta przywraca równowagę miednicy.
  • Ponadto wykorzystuje wiedzę wschodu, opracowaną i przystosowaną na potrzeby europejskiego myślenia.
  • Stara się zachęcić terapeutów do poszukiwań przyczyny bólu, zamiast ślepej walki z objawami, które powrócą, bez wyeliminowania źródła zasilającego objaw.
  • Zwraca uwagę na profilaktykę i spotkania kontrolne.
  • Praca metodą ALTHEKO niejednokrotnie przypomina, iż fizjoterapeuta, nie jest jedynie osobą odpowiedzialną za wykonanie technik, ale jest terapeutą. Oznacza to wcale nie rzadką pracę z emocjami pacjenta, które można wzbudzić poprzez pracę na strukturach w obrębie miednicy.
  • Wierzymy, iż jedynie kompleksowe podejście do człowieka oraz do problemu z którym się zgłasza daje szansę na pozytywne i satysfakcjonujące dla obu stron zakończenie terapii.
  • Naszym celem jest uzyskanie trwałych efektów, a nie okresowa walka z nawracającymi objawami.
  • Przywrócenie naturalnej równowagi miednicy i utrzymanie jej wyrównanej po zabiegach terapeutycznych stanowi doskonały grunt pod zmiany mające przygotować pacjenta do wzięcia odpowiedzialności za swoje zdrowie i życie.